الزمخشري
225
مقدمة الأدب ( فارسى )
نمود او را چيز را ه [ شَهَّى ] شَهَّى الشَّىْءَ بآرزو آورد چيز را 6 خوش كرد چيز را المُعْتَلّ الفاءِ و اللّام ، ، ، ر [ وَرَّى ] وَرَّى عن الشَّىْءِ بغَيْرِهِ كنايت كرد از چيز بديكرى ص [ وَصَّى ] وَصَّاهُ وصيّت كرد او را ف [ وَفَّى ] وَفَّاهُ حَقَّهُ تمام داد او را حقِ او را ل [ وَلَّى ] وَلَّاهُ العَمَلَ بدادش عملرا و وَلَّى عَنْهُ بِوَجْهِهِ روى از وى بكردانيد 6 أَعْرض المُعْتَلّ العَيْن و اللّام ، ، ، ر [ رَوَّى ] رَوَّيْتُهُ من المَاءِ سيرآب كردم او را از آب و رَوَّيْتُهُ الشِّعْرَ روايتش كردم شِعر را 6 حملتُه على روايته س [ سَوَّى ] سَوَّاهُ راست كرد او را 5 هموار كردش ق [ قَوَّى ] قَوَّاهُ قوى كرد او را 5 نيرومند كرد او را ل [ لَوَّى ] لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ بكردانيدند سرهاء ايشان را 5 كردن بر پيچيدند 6 عطَفوها و بالياءِ ، ، ، ح [ حَيَّى ] حَيَّاك اللَّهُ و بَيَّاك پادِشاهى دهاد ترا خداى و زندكانى 5 پادشاهى دهاد ترا خداى و كار ساخته كناد و هي التَّحِيَّةُ پادشاهى 5 آفرين كردن 6 يقال حَيَّاكَ اللّهُ و بَيَّاكَ أي بَقَّاكَ و بَوَّاكَ منزلًا فتُرِكَ الهَمْزُ و أُبْدِلَ من الواو ياء باب فَاعَلَ يُفَاعِلُ مُفَاعَلَةً و فِعَالًا ، ، ، [ المهموز و الصحيح ] أ [ كَافَأَ ] كَافَأَهُ مكافات كرد او را 6 پاداش داد او را ، جازاه ب [ جَانَبَ ] جَانَبَهُ بكرانه شد از وى 6 كرانه كرد از وى 6 ترك مخالطتَه 7 بيك سو شد ازو 6 [ جَاذَبَ ] جَاذَبَهُ الشَّىْءَ نازعه [ حَارَبَ ] حَارَبَهُ جنك كرد به او [ حَاسَبَ ] حَاسَبَهُ شمار كرد او را [ خَاطَبَ ] خَاطَبَهُ روياروى سخن كفت با وى 5 روىروى 7 رويارو سخن كفت به او [ دَاعَبَ ] دَاعَبَهُ مزاح كرد به او 5 بازى كرد با وى 6 مازحه [ رَاقَبَ ] رَاقَبَهُ بترسيد ازو 6 چشم داشت ازو 7 نكاه داشت به او [ شَارَبَ ] شَارَبَهُ شراب خورد به او [ صَاحَبَ ] صَاحَبَهُ صحبت كرد به او 6 صحبت داشت به او [ صَاخَبَ ] صَاخَبَهُ بآواز بلند سخن كفت به او 5 بخشم بانك كرد بر وى [ ضَارَبَ ] ضَارَبَهُ جنك زد به او 5 شمشير زد با او [ طَالَبَ ] طَالَبَهُ بالدَّيْنِ وام خواست از وى 5 طلب كرد از وى دين را [ عَاتَبَ ] عَاتَبَهُ عَلَى الذَّنْبِ عتاب كرد او را بر كناه [ عَاقَبَ ] عَاقَبَهُ بكَذَا عقوبت كرد او را بفلان چيزى و هي العُقُوبَةُ ( ف ) 5 أَلَم و عَاقَبَهُ فى السَّيْرِ نوبت كرد به او در رفتن 5 سپس وى درآمد در رفتن و هي العُقْبَةُ نوبت 5 سپس 7 نوبت در رفتن [ غَاضَبَ ] غَاضَبَهُ بخشم آورد او را 7 بخشم كارى كرد برو [ غَالَبَ ] غَالَبَهُ غالب شد بر وى 7 غلبه كرد به او [ قَارَبَ ] قَارَبَهُ نزديك شد بوى و شَىْءٌ مُقَارِبٌ چيزى ميانه 7 چيزى ميان كين [ كَاتَبَ ] كَاتَبَهُ نامه نوشت به او و كَاتَبَ العَبْدَ مكاتب كرد بنده را و هي الكِتَابَةُ بنده مكاتب كردن 6 قيمت بنده [ نَاسَبَ ] نَاسَبَهُ به او به نسبت نزديك افتاد 5 شَابَهَه [ نَاصَبَ ] نَاصَبَهُ الحَرْبَ بر پاى كرد به او جنك را 5 آشكارا كرد به او جنك را 6 راست كرد به او جنك را ت [ خَافَتَ ] خَافَتَ بالِقَراءَةِ نرم خواند 5 بآواز نرم خواند قران 7 آهسته خواند ث [ حَادَثَ ] حَادَثَهُ حديث كرد به او 7 سخن كفت به او ج [ عَالَجَ ] عَالَجَهُ من الدَّاءِ علاج كرد او را از درد 6